اینو میبینین این منم!!!!!!!!!!!همیشه در همین حالت ریلکس لم میدم و تلویزیون تماشا میکنم
یه جورایی علی بی غم شدیم شدید.

امشب که پدر نازنین به خانه آمد کمی شاد به نظر میرسید بسی!!!!!!

ما نیز شاد ومسرور و همچنین متعجب از این که امشب چه اتفاقی میتواند افتاده باشد
که پدر این قدر شادمان هست که بالاخره هم متوجه نشدیم
که این شادمانی از کجا نشأت میگیرد وما از آنجایی که بخیل
هم نیستیم سعی کردیم تا آخر شب همینطور بشاش به سر
ببرد.چه کنیم دیگه دختر باباییم و مقداری عصاره یلوس در ما
به کار برده اند.

اما متاسفانه دقیقا موقعه ی خواب منجربه ناراحتیه او شدم به این صورت که پدر مرا به نزد خود فرا خواند

وبه ما گفت دفتر چه ی بیمه ی خود را به نزد او ببریم و ما هم گفتیم چشم الانه میارم....

بدو بدو رفتیم به سرعت باد ودفتر چه را آوردیم........

پدر هی این دفتر چه را ورق زد  وداشت به ما میگفت که دفترچه ی شما هنوز به اتمام

نرسیده تازه ۱۰ برگ بیمار شدی منم گفتم بله خداروشکر همیشه سلامت بودیم به

کوریه چشمه حسود و بخیل و از این جور چیزا!!!!!!!!پدر به من لبخندی زد..............

(این چه وضعه تعریف کردنه مثل آدم تعریف کن)آره بابام بهم خندید منم خوشم اومد ادامه دادم

گفتم بدبختی خوشگلم هستیم نمیدونم چرا چش نمیخوریم........

بابام هم زد زیر خنده و گفت پس اطمینان داشته باش که زشتی.

خلاصه به اخر دفتر چه که رسید ییهو گفت چرا تو انقدر مطب این دکتره رفتی

حالا این دکتره کیه؟؟؟؟؟؟دکتر مادر بزرگمه و تخصصش در بیماریه قلبیه

خلاصه ما هم مجبور شدیم توضیح بدیم.......آخه بهش نگفته بودم

چند ماهه پیش یعنی حدود نه ماه پیش من و مادربزرگم رفتیم مطب این آقا که

مادربزرگم داروهاشو کم و زیاد کنه.من قبلنا واسم اتفاق افتاده بود که دست سمت چپم

درد میگرفت به شدت وپشتم به طوره افتضاحی میسوخت  تمامه بدنم بی حس می شد

سر انگشتام کبود ساده تر بگم میمردم.

گفتم به دکتر میگم مارم یه معاینه بکنه ضرر که نداره

بهش گفتیمو بماند که معاینه کردنش بسی رنج فراوان به ما تحمیل نمود

گفت قلبت سالمه گفتم پس این دست دردو پشت دردو این گونه دردها به خاطر چیه؟

بهم گفت یه عکس از نیم تنه به بالا بنداز تا بهت بگم

ماهم رفتیمو اونم بماند که رنج فراوان کشیدیم و عکس انداختیم ودوباره بعد از

چند روز به مطب مراجعه نمودیم و عکس را به شخصه سوم شخصه مفرد نشون دادیم

گفت مهره ی گردنی داری زیاد از دست کار نکش ورزش کن همیشه باهاش وچیزای سنگین هم بلند

نکن چون احتمال داره دست ورم کنه و عمل لازم داشته باشه

تا اینجارو که واسه بابام گفتم تابلو بود شدید دپرس شده خیلی ناراحت شد

بهش گفتم دکتر گفت احتماله ورمه دست خیلی خیلی کمه تازشم بهم گفت نباید زیاد به اعصابم فشار

بیارم که یهو بابام خندید وای انگار دنیارو دادن بهم.سریع از بحث دوا دکتر اومدم بیرون

رفتم تو یه فازای دیگه که یادش بره اما میدونم نرفت تا چند وقت اعصابشو بهم ریختم

حالا دارم به خودم میگم تو که همش در حال خالی بستنی میمردی این دفعه هم دروغ میگفتی

روانی............................

الانم اعصابم بهم ریخت دوباره پس بهتره برم ها نظرتون چیه؟

پ.ن

میگما من انقدر از کلمه ی بالاخره خوشم میاد نه از گفتنش ها از نوشتنش.بالاخره خوب شاید خر نباشه

تا اپی دیگر بدرود